دستهایم خالی ست:

خدایا، ای آن که مهربان تر از تو در عالم نیست . تو بهتر از هرکس می دانی که دستهایم خالی ست و در کوله بارم جز گناه و پشیمانی چیز دیگری ندارم . ای بخشنده ی گناهان پنهان ، ای مهربان محض ، نعمت هایت را از من مگیر و عذرم را بپذیر!

 

خدایا ، چه کسی می تواند ادعا کند که از تو عاشق تر است؟ای که عالم و آدم را صادقانه و صمیمانه دوست داری و به بندگانت عشق می ورزی ، صبحگاهان به شوق دیدن تو بیدار می شوم و به افقهای نارنجی چشم می دوزم . گاهی از دورترین نقطه هم که شده دستی برایم تکان بده !

 

خدایا ، به پرنده ای غریب می مانم که مدتها زیر باران مانده است و با بالهای خیس توان پرواز ندارد . آفتاب را بر بالهایم بنشان و دوباره مرا به آسمان بی انتهایت نزدیک کن!

 

خدایا ، به واژه هایی محتاجم که عشق و علاقه ام را به تو نشان دهند ، اما این واژه های بی دست و پا نمی توانند به تو بگویند که از دوری ات چه می کشم.

 

خدایا ، کاش مرا به شکل یک گل سرخ می آفریدی که در تمام عمر جز از خوبی و زیبایی حرفی نمی زند و حتی یک قدم از تو دور نمی شود.

 

کاش مرا به شکل یک کبوتر می آفریدی که آسمان را به خاطر تو از همه کس و همه چیز بیشتر دوست دارد.

 

خدایا ،

اگر تو نباشی ، زندگی چیست ، جز پرسه زدن در حیاط بیهودگی؟

اگر تو نباشی ، نفسها و نگاهها به قدر ارزنی نمی ارزد.

اگر تو نباشی ، دنیا یک در بسته و یک پنجره ی شکسته شکسته است.

اگر تو نباشی ، روبرو همه دیوار است و قلب کوچکم شوره زار است.

 

(نوشته: محمدرضا مهدیزاده)

 

/ 0 نظر / 21 بازدید