چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

نقشی از پدر :

      می خواهم تو را ترسیم کنم ، پدر !

      ابتدا چهره ات را نقش می کنم:

      " چهره ای محصور در رنج  سالهای سال خستگی و تلاش"

      لبخندت:

      " آیینه ی امید "

      روشنی چشمانت ... چه رنگی است؟

     نتوانستم آن را دریابم ولی می دانم انعکاسی است از

      " مهربانی و صفا "


نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱۳۸۸/٤/۱٤ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ