چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

ای کاش گل بودی و من از باغها می چیدمت

یا که طلوعی بودی و از پنجره می دیدمت

ای کاش چشمانت ضریحی داشت چون رنگین کمان

هر وقت باران می گرفت از دور می بوسیدمت.

 


نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱۳۸۸/٦/٢۳ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ