چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

پلک های عشق چون بیدار شد

صد ستون بی ستون آوار شد

تیشه ی فرهاد چون بر دل نشست

خونِ شیرین نقش بند غار شد...


نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱۳۸۸/٦/٢٢ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ