چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

فریاد ، ا گر آن ماه من

نشنیده باشد آه من

بی پرتو رویش کجا

بشناسم از ره چاه من

ظلمت به تیغم می کشد

ترکم کند گر شاه من

مقصد بعید و ره دراز

وای از عذاب راه من

می میرم ار ظلمت شود

بی ماه من ؛ همراه من


نوشته شده در تاريخ سه‌شنبه ۱۳۸۸/٦/۱٧ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ