چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

باران می آید ؛ باران مثل چشم های من ، خیس خاطره است

راستی آسمان از چه دلگیر است ؟

از یک خاطره ی بغض آلود ، یا آرزویی محال؟!


نوشته شده در تاريخ سه‌شنبه ۱۳۸۸/٦/۱٧ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ