چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

در انتظار وصل موعود زمانه                               هر لحظه تقویم زمان را می گشایم

من منتظر با چشمهایی پر ز اشکم                    تاریخ هجر سرخ او را می نگارم

هر صبح جمعه با طلوع نور خورشید                   در انتظارش لحظه ها را می شمارم

می دانم آخر هم به پای انتظارش                      همراه مشتاقان او جان می سپارم


نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱۳۸۸/٥/٤ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ