چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

برگرد بی تو بغض فضا وا نمی شود                    یک شاخه یاس عاطفه پیدا نمی شود

در صفحه ی دلم تو نوشتی صبور باش                قلبم غبار داردو معنا نمی شود

بی تو شکست پنجره رو به آسمان                     غم در حریم آبی دل جا نمی شود

دریای تو پگاه نگاه شکسته است                      هر دل که مثل قلب تو دریا نمی شود

می خواستم بچینم از آن سوی دل گلی             اما بدون تو گلی وا نمی شود

دردیست انتظار که درمان آن تویی                     این درد تلخ بی تو مداوا نمی شود

زیباترین گلی که پسندیده ام تویی                    گل مثل چشمهای تو زیبا نمی شود

بی تو شکسته شد غزل آشناییم                     این رسم مهربانی دنیا نمی شود

دلهای منتظر همه تقدیم چشم تو                    امروز بی حضور تو فردا نمی شود  


نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱۳۸۸/٥/٤ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ