چه خوب می شد اگر صداقت آخرین حرف دل انسان بود

رویای با تو بودن را نمی توان نوشت نمی توان گفت و حتی نمی توان سرود. با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی در نداشتند و ..... ومن همچون غربت زدای در آغوش بیکران دریای بی کسی به انتظار ساحل نگاهت می نشینم و میمانم تا ابد و تا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید بانوی دریایی من


نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱۳۸۸/٧/٥ توسط ژنیک
درباره وبلاگ
نويسندگان
آرشيو مطالب
صفحات جانبي



قالب وبلاگ